Folklor i drzewa
Odległe wyobrażenia czyniły z drzewa łącznika pomiędzy obszarami uniwersum, w tym niebem a matką ziemią. Z tego względu drzewa szczególnie dęby, lipy, brzozy i sosny obsadzano niedaleko miejsc kultu, np. kurhanów, cmentarzysk, kościołów.
Umieszczaniedrzew na grobach łączyło się z potrzebą umożliwienia umarłym możliwości powrotu, jednak później używane było jako działanie ochronne, mające chronić członków społeczności przed złym działaniem pogrzebanych.
W tradycji ludowej panowało mniemanie o prawdopodobieństwie przemiany istoty ludzkiej w drzewo, jaka zachodziła w chwili wzrastania drzewa zasadzonego na mogile zmarłego. Motywy te występują w przekazach i cywilizacji dużej liczby społeczności.
